วรรณิศา's profile•·.·´¯`·.·• Je NE VouS o...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 20 เมนูเด็ดๆของPiNk--PiNkส่วนประกอบ
มะกะโรนี 1 ถ้วยตวง อกไก่สับชิ้น 1/2 ถ้วยตวง บล็อกคอลี่หั่น 1 ถ้วยตวง หอมใหญ่หั่นชิ้นสี่เหลี่ยม 1 ถ้วยตวง มะเขือเทศหั่นชิ้นสี่เหลี่ยม 1 ถ้วยตวง เห็ดฟาง 1 ถ้วยตวง คื่นฉ่ายหั่นหยาบ 2 ต้น ซอสมะเขือเทศ 1/2 ถ้วยตวง ซอสพริก 1/3 ถ้วยตวง น้ำมันพืช 2 ช้อนโต๊ะ น้ำเปล่า 1 ถ้วยตวง ซีอิ๊วขาว เกลือป่น พริกไทยป่น
วิธีทำ
1. คลุกเคล้าไก่ด้วยพริกไทยป่น,เกลือป่น และซีอิ๊วขาว ให้เข้ากัน (ทิ้งไว้ 15 นาที)
2. ตั้งกระทะใส่น้ำมันพืชเล็กน้อย ใส่ไก่สับชิ้นลงไป
3. ใส่หอมใหญ่,มะเขือเทศ,ซอสมะเขือเทศ,ซอสพริก และเติมน้ำเปล่า เคี่ยวให้เข้ากัน
4. นำมะกะโรนีที่ต้มสุกแล้วลงผัดกับเครื่องปรุงที่เคี่ยว แล้วใส่บล็อกคอลี่กับเห็ดฟาง ผัดต่อไปจนเข้ากัน
5. ยกลง เสิร์ฟ
วิธีต้มมะกะโรนี
1. ตั้งไฟต้มน้ำเพื่อต้มมะกะโรนี(ต้มมะกะโรนี 1 ส่วน ต่อน้ำ 10 ส่วน) จนเดือด เติมเกลือ 1 ช้อนโต๊ะ และน้ำมันพืช 1 ช้อน ทยอยใส่มะกะโรนีลงไป
2. ต้มต่ออีกประมาณ 8 นาที หมั่นคน (หลังจาก 6 นาที ชิมดูว่ามะกะโรนีสุกดีหรือยัง)
3. รินน้ำออกให้หมด แล้วล้างด้วยน้ำเย็น
4. ถ้ายังไม่ปรุงอาหารทันที ควรคลุกน้ำมันพืช 1 ช้อนชา เพื่อไม่ให้มะกะโรนีติดกัน
March 08 มุมุมองที่แตกต่างจากความเบื่อ..
ฉันเป็นแต่ผู้แพ้ I AM NOTHING BUT A LOSER ฉันไม่ใช่ผู้แพ้ คนอื่นบอกว่าฉันไร้ค่า I AM, SOMEONE SAYS, NOBOBY ฉันเป็นคนมีค่า ฉันเกลียดทุกวันในโลกนี้ I HATE EVERYDAY IN THIS WORLD ฉันมีโลกทั้งใบเป็นของฉัน ชีวิตฉันมีแต่ถอยหลัง MY LIFE IS FOREVER BACKWARDS ชีวิตฉันก้าวไปข้างหน้า รักคือทุกข์และความสิ้นหวัง LOVE IS SUFFERING WITH DESPAIR ความรักอยู่ทุกมี่ทุกทาง ชีวิตคือเรื่องเลวร้ายและหน้าเบื่อ LIFE IS FULL OF ** AND VERY BORING ชีวิตคือความรัก และรอยยิ้ม มองโลกคือความหดหู่ THE WHOLE WORLD IS DEPRESSING ความหวัง สร้างทุกสิ่ง ฆ่าคนอื่นเพื่อความอยู่รอด KILL OTHERS TO SURVIVE คนอื่นอยู่เพราะรักเรา จากนี้โดดเดี่ยวจนวันตาย LONELY FROM NOW TILL THE END ใครว่าล่ะ ยังมีผมอยู่ต่างหาก.. ---------------------- March 03 คือความรักถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครสักคน ...คนๆ นั้นจะรักเราตอบ แต่ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครหลายๆ คน ...เชื่อเถอะว่าจะไม่มีใครรักเราจริงเลย แม้แต่คนเดียว บางครั้ง ความรัก อาจเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพียงครั้งเดียว และไม่หวนคืนกลับมาอีก เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า ความรักครั้งนี้หรือครั้งไหน จะเป็นความรักครั้งสุดท้าย มีหลายครั้งที่เราตามหา แต่ความรักกลับหนีไป มีหลายครั้งที่เราไม่สนใจ แต่ความรักก็กลับเดินเข้ามา อย่า...อย่ามองข้ามใครคนนึงไป เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้ อย่า...ถามหาเหตุผลเมื่อจะรักใคร แต่ให้ถามสัมผัสจากหัวใจ ว่ารู้สึกอย่างไร อย่า...มองหาความรักด้วยสายตา แต่ให้มองหาความรักด้วยหัวใจ อย่า...เชื่อคำว่ารักที่ได้ยินจากหูทั้งสอง แต่ให้เชื่อคำว่ารักที่ดังก้องมาจากความรู้สึก และส่วนลึกของหัวใจ ความรัก เป็นสิ่งที่มีค่า แต่มันจะไร้ค่า ถ้าไม่มอบให้ใคร หากวันนึง เราพบใครสักคน ที่มองเห็นคุณค่าความรักของเราแล้วหล่ะก็ มอบความรักให้เขาไปเถอะ แล้วเราจะรู้ว่า... ความรักนั้น...มีค่า.. และมีความหมายเพียงใด January 27 เรื่องเล็กๆของเดกผู้ยิ๋ง Je n'aime que toi, C'est moi qui t'aime, Je pense a toi...
ประโยคพวกนี้ออกจากปากเธอบ่อยๆ...
เธอชอบที่สุดกะการพูดประโยคพวกนี้กะคนที่เธอเรียกว่า..ที่รัก...
แต่วันนี้.. ณ ที่ตรงนี้ ตรงที่เธอไม่มีใคร ที่ที่ไม่มีใครๆก้มองข้ามเธอทั้งนั้น
เธอเริ่มท้อ กะทุกๆวัน ที่เธอต้อง "รอ"
เธอรู้ดีว่าการทำอย่างนี้ไม่มีประโยชน์อะไรต่อตัวเธอเอง แต่เธอก้ยังเลือกที่จะเปนอย่างนี้
เดกผู้ยิ๋งเลือกที่จะ"รอ"เขาคนนั้น เธอคิดอย่างนั้นตั้งแต่วันแรกที่ได้คุยกะเขา
ทั้งที่เธอก้ไม่ค่อยมั่นใจเหมือนกันว่าเขาคนนั้นที่เธอ"รอ"
เปน------ของของคนอื่น------รึเปล่า
ตั้งแต่วันนั้น....จนถึงวันนี้ ....เธอก้ยังคอยมองเขาห่างๆ เธอเองก้ไม่มั่นใจว่าเขาจะรู้ตัวรึเปล่า
เดกผู้ยิ๋ง เลือกที่จะเปนอย่างนี้...เธอเลือกเอง...
เลือกเปนคนที่คอยห่วงใยเขา
เลือกเปนคนที่ใส่ใจเขาอยู่ห่างๆ
ไม่แน่นะ...การที่เธอทำแบบนั้น...วันนึงเขาอาจจะมองเห็นค่าของเธอก้ได้...เธอหวังอย่างนั้น
หรือว่าการทำเพื่อใครสักคนมันดูไม่มีค่ากันแน่นะ
เดกผู้ยิ๋งคิดว่าเธอยอมรับได้ทุกอย่างที่เปนตัวเขา...เพราะเธอชอบที่เขาเปนตัวของตัวเอง
เธอเกลียดการเสแสร้งเข้ากระดูกดำ...เธอคงรับไม่ได้เมื่อรู้ว่ามีใครสักคนหลอกเธอ
เธอเปนคนที่ชอบคิดไปเอง....เธอชอบคิดมากและเปนกังวล..ไม่ว่าจะเปนเรื่องเขาหรือว่าเรื่องตัวเอง
เธอยอมถูกมองข้าม....เธอยอมรับฟังคำโกหก...ทั้งที่เธอก้รู้ดีว่ามันไม่จิง
เธอไม่ใช่เดกผู้ยิ๋งโง่...ที่ใครจาบอกอารายก้เชื่อ...
นั่นสิ...ทั้งที่เธอเปนคนฉลาดขนาดนี้..แล้วทำไมเขายังมองข้ามเธออีกนะ
ถ้ารู้จักแค่ผิวเผินจะไม่มีใครรู้เลยว่า เดกผู้ยิ๋งเธอเปนคนที่โรแมนติกมากกกกก.....คนนึงเลยล่ะ
การมองขึ้นไปบนฟ้าแล้วมองดาวดวงเดียวกันตอนที่คุยโทสับก่อนนอนทั้งที่อยู่คนละฝั่งของฟ้า
การที่เธอโทปลุกเขาไปโรงเรียนทุกเช้า
การเอาใจใส่---เข้าใจ---เทคแคร์---ดูแล...คนที่เธอรัก...
มันเปนสิ่งที่เธอตั้งใจมากๆเลยทีเดียว
แต่...วันนี้...เดกผู้ยิ๋งไม่มีใคร.....
......ไม่มีคนที่เธอเรียกว่า...คนรัก.....
....มีแต่คำว่า "รอ"
เธอเลือที่จะรอเขา
รอวันที่เขาจะมองเห็นค่าของเธอ
ไม่มองข้ามเธอ
แคร์ความรู้สึกของเธอ
......และ รักเธอ.....
อย่าลืมเอาใจช่วยเดกผู้ยิ๋งนะ
ถ้าเธอรู้เธอคงมีกำลังใจที่จะ"รอ"เขาต่อไปแน่..
เฉยๆ--เผื่อจะแทงใจดำไม่รู้ว่าทำไปทำไม--และก้ไม่รู้ว่าทำไมต้องเปนอย่างนี้
ต้องเปนอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่หรอ
กับการที่ตั้งใจทำอะไรบางอย่างเพื่อคนอื่น แต่........
เค้าไม่เคยเห็นค่าเลย
มันก้จิงนะที่บางคนเค้าบอกว่า ชีวิตจะมีค่า ถ้ามีค่าดำเนินชีวิต
.....ก้ทำดีที่สุดแล้วนี่ ทำไมเค้าไม่เห็นค่าสักทีล่ะ...
เทียนไขน่ะ..คงไม่มีใครหยิบขึ้นมาจุดเล่นทั้งที่มันยังสว่าง กลางวันแสกๆหรอกนะ
ขนาดเทียนไขที่คอยให้แสงสว่างตอนที่มองไม่เห็นอะไร ยังมีคนมองข้ามเลย
แล้วนี่เราต้องคอยถูกเค้ามองข้ามอีกนานเท่าไหร่.....
ใครตอบได้...บอกมาดิ.... January 19 ของของคนอื่น ยังงัยก้ไม่ใช่ของเราวันยังค่ำ
|
|
|
