วรรณิศา 的个人资料•·.·´¯`·.·• Je NE VouS o...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
|
1月27日 เรื่องเล็กๆของเดกผู้ยิ๋ง Je n'aime que toi, C'est moi qui t'aime, Je pense a toi...
ประโยคพวกนี้ออกจากปากเธอบ่อยๆ...
เธอชอบที่สุดกะการพูดประโยคพวกนี้กะคนที่เธอเรียกว่า..ที่รัก...
แต่วันนี้.. ณ ที่ตรงนี้ ตรงที่เธอไม่มีใคร ที่ที่ไม่มีใครๆก้มองข้ามเธอทั้งนั้น
เธอเริ่มท้อ กะทุกๆวัน ที่เธอต้อง "รอ"
เธอรู้ดีว่าการทำอย่างนี้ไม่มีประโยชน์อะไรต่อตัวเธอเอง แต่เธอก้ยังเลือกที่จะเปนอย่างนี้
เดกผู้ยิ๋งเลือกที่จะ"รอ"เขาคนนั้น เธอคิดอย่างนั้นตั้งแต่วันแรกที่ได้คุยกะเขา
ทั้งที่เธอก้ไม่ค่อยมั่นใจเหมือนกันว่าเขาคนนั้นที่เธอ"รอ"
เปน------ของของคนอื่น------รึเปล่า
ตั้งแต่วันนั้น....จนถึงวันนี้ ....เธอก้ยังคอยมองเขาห่างๆ เธอเองก้ไม่มั่นใจว่าเขาจะรู้ตัวรึเปล่า
เดกผู้ยิ๋ง เลือกที่จะเปนอย่างนี้...เธอเลือกเอง...
เลือกเปนคนที่คอยห่วงใยเขา
เลือกเปนคนที่ใส่ใจเขาอยู่ห่างๆ
ไม่แน่นะ...การที่เธอทำแบบนั้น...วันนึงเขาอาจจะมองเห็นค่าของเธอก้ได้...เธอหวังอย่างนั้น
หรือว่าการทำเพื่อใครสักคนมันดูไม่มีค่ากันแน่นะ
เดกผู้ยิ๋งคิดว่าเธอยอมรับได้ทุกอย่างที่เปนตัวเขา...เพราะเธอชอบที่เขาเปนตัวของตัวเอง
เธอเกลียดการเสแสร้งเข้ากระดูกดำ...เธอคงรับไม่ได้เมื่อรู้ว่ามีใครสักคนหลอกเธอ
เธอเปนคนที่ชอบคิดไปเอง....เธอชอบคิดมากและเปนกังวล..ไม่ว่าจะเปนเรื่องเขาหรือว่าเรื่องตัวเอง
เธอยอมถูกมองข้าม....เธอยอมรับฟังคำโกหก...ทั้งที่เธอก้รู้ดีว่ามันไม่จิง
เธอไม่ใช่เดกผู้ยิ๋งโง่...ที่ใครจาบอกอารายก้เชื่อ...
นั่นสิ...ทั้งที่เธอเปนคนฉลาดขนาดนี้..แล้วทำไมเขายังมองข้ามเธออีกนะ
ถ้ารู้จักแค่ผิวเผินจะไม่มีใครรู้เลยว่า เดกผู้ยิ๋งเธอเปนคนที่โรแมนติกมากกกกก.....คนนึงเลยล่ะ
การมองขึ้นไปบนฟ้าแล้วมองดาวดวงเดียวกันตอนที่คุยโทสับก่อนนอนทั้งที่อยู่คนละฝั่งของฟ้า
การที่เธอโทปลุกเขาไปโรงเรียนทุกเช้า
การเอาใจใส่---เข้าใจ---เทคแคร์---ดูแล...คนที่เธอรัก...
มันเปนสิ่งที่เธอตั้งใจมากๆเลยทีเดียว
แต่...วันนี้...เดกผู้ยิ๋งไม่มีใคร.....
......ไม่มีคนที่เธอเรียกว่า...คนรัก.....
....มีแต่คำว่า "รอ"
เธอเลือที่จะรอเขา
รอวันที่เขาจะมองเห็นค่าของเธอ
ไม่มองข้ามเธอ
แคร์ความรู้สึกของเธอ
......และ รักเธอ.....
อย่าลืมเอาใจช่วยเดกผู้ยิ๋งนะ
ถ้าเธอรู้เธอคงมีกำลังใจที่จะ"รอ"เขาต่อไปแน่..
เฉยๆ--เผื่อจะแทงใจดำไม่รู้ว่าทำไปทำไม--และก้ไม่รู้ว่าทำไมต้องเปนอย่างนี้
ต้องเปนอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่หรอ
กับการที่ตั้งใจทำอะไรบางอย่างเพื่อคนอื่น แต่........
เค้าไม่เคยเห็นค่าเลย
มันก้จิงนะที่บางคนเค้าบอกว่า ชีวิตจะมีค่า ถ้ามีค่าดำเนินชีวิต
.....ก้ทำดีที่สุดแล้วนี่ ทำไมเค้าไม่เห็นค่าสักทีล่ะ...
เทียนไขน่ะ..คงไม่มีใครหยิบขึ้นมาจุดเล่นทั้งที่มันยังสว่าง กลางวันแสกๆหรอกนะ
ขนาดเทียนไขที่คอยให้แสงสว่างตอนที่มองไม่เห็นอะไร ยังมีคนมองข้ามเลย
แล้วนี่เราต้องคอยถูกเค้ามองข้ามอีกนานเท่าไหร่.....
ใครตอบได้...บอกมาดิ.... 1月19日 ของของคนอื่น ยังงัยก้ไม่ใช่ของเราวันยังค่ำ
|
|
|