วรรณิศา 的个人资料•·.·´¯`·.·• Je NE VouS o...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


1月27日

เรื่องเล็กๆของเดกผู้ยิ๋ง

 
 Je n'aime que toi, C'est moi qui t'aime, Je pense a toi...
ประโยคพวกนี้ออกจากปากเธอบ่อยๆ...
เธอชอบที่สุดกะการพูดประโยคพวกนี้กะคนที่เธอเรียกว่า..ที่รัก...
 
แต่วันนี้.. ณ ที่ตรงนี้ ตรงที่เธอไม่มีใคร  ที่ที่ไม่มีใครๆก้มองข้ามเธอทั้งนั้น
 
เธอเริ่มท้อ กะทุกๆวัน ที่เธอต้อง "รอ"
เธอรู้ดีว่าการทำอย่างนี้ไม่มีประโยชน์อะไรต่อตัวเธอเอง  แต่เธอก้ยังเลือกที่จะเปนอย่างนี้
 
 
เดกผู้ยิ๋งเลือกที่จะ"รอ"เขาคนนั้น  เธอคิดอย่างนั้นตั้งแต่วันแรกที่ได้คุยกะเขา
ทั้งที่เธอก้ไม่ค่อยมั่นใจเหมือนกันว่าเขาคนนั้นที่เธอ"รอ"
เปน------ของของคนอื่น------รึเปล่า
 
ตั้งแต่วันนั้น....จนถึงวันนี้ ....เธอก้ยังคอยมองเขาห่างๆ  เธอเองก้ไม่มั่นใจว่าเขาจะรู้ตัวรึเปล่า
เดกผู้ยิ๋ง เลือกที่จะเปนอย่างนี้...เธอเลือกเอง...
 
เลือกเปนคนที่คอยห่วงใยเขา
 
เลือกเปนคนที่ใส่ใจเขาอยู่ห่างๆ
 
ไม่แน่นะ...การที่เธอทำแบบนั้น...วันนึงเขาอาจจะมองเห็นค่าของเธอก้ได้...เธอหวังอย่างนั้น
หรือว่าการทำเพื่อใครสักคนมันดูไม่มีค่ากันแน่นะ
 
เดกผู้ยิ๋งคิดว่าเธอยอมรับได้ทุกอย่างที่เปนตัวเขา...เพราะเธอชอบที่เขาเปนตัวของตัวเอง
เธอเกลียดการเสแสร้งเข้ากระดูกดำ...เธอคงรับไม่ได้เมื่อรู้ว่ามีใครสักคนหลอกเธอ
 
เธอเปนคนที่ชอบคิดไปเอง....เธอชอบคิดมากและเปนกังวล..ไม่ว่าจะเปนเรื่องเขาหรือว่าเรื่องตัวเอง
 
เธอยอมถูกมองข้าม....เธอยอมรับฟังคำโกหก...ทั้งที่เธอก้รู้ดีว่ามันไม่จิง
เธอไม่ใช่เดกผู้ยิ๋งโง่...ที่ใครจาบอกอารายก้เชื่อ...
 
นั่นสิ...ทั้งที่เธอเปนคนฉลาดขนาดนี้..แล้วทำไมเขายังมองข้ามเธออีกนะ
 
 
 
ถ้ารู้จักแค่ผิวเผินจะไม่มีใครรู้เลยว่า  เดกผู้ยิ๋งเธอเปนคนที่โรแมนติกมากกกกก.....คนนึงเลยล่ะ
 
การมองขึ้นไปบนฟ้าแล้วมองดาวดวงเดียวกันตอนที่คุยโทสับก่อนนอนทั้งที่อยู่คนละฝั่งของฟ้า
การที่เธอโทปลุกเขาไปโรงเรียนทุกเช้า
การเอาใจใส่---เข้าใจ---เทคแคร์---ดูแล...คนที่เธอรัก...
 
มันเปนสิ่งที่เธอตั้งใจมากๆเลยทีเดียว
 
 
แต่...วันนี้...เดกผู้ยิ๋งไม่มีใคร.....
......ไม่มีคนที่เธอเรียกว่า...คนรัก.....
 
 
....มีแต่คำว่า  "รอ"
 
เธอเลือที่จะรอเขา
 
รอวันที่เขาจะมองเห็นค่าของเธอ
 
ไม่มองข้ามเธอ
 
แคร์ความรู้สึกของเธอ
 
......และ  รักเธอ.....
 
 
อย่าลืมเอาใจช่วยเดกผู้ยิ๋งนะ
ถ้าเธอรู้เธอคงมีกำลังใจที่จะ"รอ"เขาต่อไปแน่..
 
 
 
 
 
 

เฉยๆ--เผื่อจะแทงใจดำ

ไม่รู้ว่าทำไปทำไม--และก้ไม่รู้ว่าทำไมต้องเปนอย่างนี้
ต้องเปนอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่หรอ
กับการที่ตั้งใจทำอะไรบางอย่างเพื่อคนอื่น แต่........
เค้าไม่เคยเห็นค่าเลย        
                         
 
               มันก้จิงนะที่บางคนเค้าบอกว่า  ชีวิตจะมีค่า  ถ้ามีค่าดำเนินชีวิต
                         .....ก้ทำดีที่สุดแล้วนี่   ทำไมเค้าไม่เห็นค่าสักทีล่ะ...
 
 
                       เทียนไขน่ะ..คงไม่มีใครหยิบขึ้นมาจุดเล่นทั้งที่มันยังสว่าง  กลางวันแสกๆหรอกนะ
                                     ขนาดเทียนไขที่คอยให้แสงสว่างตอนที่มองไม่เห็นอะไร  ยังมีคนมองข้ามเลย
                                          แล้วนี่เราต้องคอยถูกเค้ามองข้ามอีกนานเท่าไหร่.....
 
ใครตอบได้...บอกมาดิ....
1月19日

ของของคนอื่น ยังงัยก้ไม่ใช่ของเราวันยังค่ำ